Bir Günlüğün Sayfalarında Eylem Tok’un Hikâyesini Ararken
Kayseri’de yaşadığım küçük dairemde, akşamları en sevdiğim şeylerden biri eski günlüklerimi karıştırmaktır. Bazen yıllar önce yazdığım birkaç cümleye denk gelir, o zamanki hâlime şaşırırım. İnsan değişiyor, hayalleri değişiyor, hayata baktığı pencere bile farklılaşıyor. Geçen kış soğuk bir akşamda yine günlüğümün başına oturmuş, elimde sıcak çayım, pencereden Kayseri’nin sessiz sokaklarını izliyordum.
O gece aklımda tek bir soru vardı: “İnsan kendini nasıl var eder?”
Bu sorunun peşinden giderken karşıma çıkan isimlerden biri Eylem Tok oldu. İsmini daha önce duymuştum ama ne iş yaptığı, hayat yolculuğu ve edebiyat dünyasındaki yeri hakkında daha fazla okumaya başladığımda farklı bir hikâyeyle karşılaştım.
Eylem Tok Ne İş Yapıyor?
Eylem Tok, yazar ve şair kimliğiyle tanınan bir isimdir. Edebiyat alanında eserler veren, roman ve şiir çalışmalarıyla okuyucularla buluşan bir yazardır. Yazarlık onun hayatında sadece bir meslek değil, düşüncelerini, duygularını ve insan hikâyelerini anlatma biçimi olarak öne çıkar.
Benim için bir yazarın en etkileyici tarafı, hiç tanımadığı insanların kalbine dokunabilmesidir. Bir insan bir kitabın sayfalarında kendi yalnızlığını, korkularını veya umutlarını bulabiliyorsa, orada görünmeyen bir bağ kurulmuş olur.
Eylem Tok’un yaptığı iş de aslında bu bağın üzerine kuruludur. Kelimeler aracılığıyla insanlara ulaşmak, farklı hayatları anlatmak ve duygular üzerinden bir iletişim kurmak…
Günlüğümde Açılan Bir Sayfa
Mrflanksteakhouse’ya hoş geldiniz. Bu yazımızda merak ettiğiniz “Eylem Tok ne iş yapıyor” konusunu sizin için araştırdık.
O akşam günlüğüme şu cümleyi yazmışım:
“Bazı insanlar hayatını konuşarak anlatır, bazıları ise yazarak.”
Bu cümleyi yazarken düşündüğüm şey şuydu: Herkesin içinde anlatılmayı bekleyen bir hikâye var. Kimi bunu bir arkadaşına anlatır, kimi sessizce içinde taşır, kimi de kalemiyle dışarı çıkarır.
Ben de gençliğim boyunca birçok şeyi yazıya döktüm. Mutluluklarımı, kırgınlıklarımı, ulaşamadığım hedeflerimi… Bazen yazarken kendimi çok güçlü hissettim, bazen de satırların arasında kayboldum.
Eylem Tok’un yazarlık serüvenine baktığımda beni etkileyen noktalardan biri de buydu. Bir insanın kendi dünyasından çıkıp başkalarının dünyasına ulaşabilmesi kolay bir şey değil. Çünkü yazmak sadece kelimeleri yan yana getirmek değildir. Yazmak, insanın içinden bir parçayı ortaya koymasıdır.
Bir Kitapçıda Hissettiğim Karışık Duygular
Birkaç hafta sonra Kayseri’de bir kitapçıya girdim. Rafların arasında dolaşırken elimdeki kitaplara bakıyor, hangi hikâyenin bana iyi geleceğini düşünüyordum.
Kitapçıların bende garip bir etkisi vardır. Sanki her raf başka bir kapı gibidir. Bir kitabı elime aldığımda yalnızca birkaç yüz sayfalık bir eser tutmam; başka bir insanın hayal dünyasına dokunurum.
Orada dururken yine aynı düşünce aklıma geldi: “Bir yazar, hiç tanımadığı bir insana nasıl bu kadar yakın olabilir?”
Bu soru beni hem heyecanlandırdı hem de biraz hüzünlendirdi. Çünkü hayatımızda bazen kendimizi anlatamadığımız anlar oluyor. İçimizde biriken cümleler oluyor ama onları söyleyecek doğru zamanı bulamıyoruz.
Belki de bu yüzden yazarların dünyası insanlara güçlü geliyor. Onlar bizim söyleyemediğimiz bazı duygulara kelime bulabiliyor.
Başarıların Arkasında Görünmeyen Emek
Dışarıdan bakıldığında bir yazarın hayatı kolay görünebilir. Bir kitap yazılır, yayımlanır ve okuyucuyla buluşur gibi düşünülür. Fakat işin görünmeyen tarafında büyük bir emek vardır.
Saatler boyunca düşünmek, karakterler oluşturmak, cümleleri değiştirmek, bazen bir paragraf için uzun süre beklemek… Bunların hepsi yazarlığın bir parçasıdır.
Eylem Tok’un mesleğine baktığımda da aklıma ilk gelen şey bu oldu: Bir hikâyeyi ortaya çıkarmanın sabrı.
Ben kendi küçük günlüklerimde bile bazen bir cümleyi defalarca değiştirirken, bir yazarın yüzlerce sayfalık bir eser oluşturmasının ne kadar büyük bir süreç olduğunu düşündüm.
Bu düşünce bende hem hayranlık hem de umut oluşturdu. Çünkü insan gerçekten istediği bir şeye emek verdiğinde ortaya farklı bir değer çıkarabiliyor.
Hayal Kırıklıkları ve Yeni Başlangıçlar
Hayatta hiçbir hikâye tamamen düz ilerlemiyor. Hepimizin içinde inişler ve çıkışlar var. Ben de 25 yaşında biri olarak bunu çok iyi hissediyorum. Bazen gelecekle ilgili büyük umutlar taşıyorum, bazen de “Acaba doğru yolda mıyım?” diye kendime soruyorum.
Bazı günler kendime güvenim azalıyor. Bazı günler ise küçük bir gelişme bile bana yeniden güç veriyor.
Yazarların hayatlarını düşündüğümde şunu fark ediyorum: Başarı dediğimiz şey çoğu zaman dışarıdan görünen sonuçtan ibaret değil. Asıl hikâye, o sonuca ulaşana kadar yaşanan mücadelede saklı.
Eylem Tok’un yaptığı iş, yani yazarlık, bana bu açıdan farklı bir bakış kazandırdı. İnsan bazen kendi içindeki sesi dinleyerek yolunu bulabiliyor.
Kelimelerin İnsan Hayatındaki Sessiz Gücü
O gece günlüğümün son sayfasına şu cümleyi yazdım:
“Belki de hepimiz kendi hikâyemizin yazarıyız.”
Bu cümle bana uzun süre eşlik etti. Çünkü gerçekten de hayatımız boyunca seçimlerimizle, verdiğimiz kararlarla ve yaşadığımız duygularla kendi hikâyemizi oluşturuyoruz.
Eylem Tok’un ne iş yaptığı sorusunun cevabı sadece “yazar” kelimesiyle sınırlı değil. Onun yaptığı iş; insan duygularını, hayalleri ve düşünceleri kelimeler aracılığıyla anlatmak. Bir yazarın görevi bazen bir hikâye anlatmaktan daha fazlasıdır. İnsanlara kendilerini hatırlatmaktır.
Kayseri’de sessiz bir gecede başlayan düşüncelerim, beni yine aynı noktaya getirdi: İnsanların en büyük ihtiyacı anlaşılmak.
Bazen bir dostun cümlesiyle, bazen bir şarkıyla, bazen de bir kitabın sayfalarıyla…
Ben o gece günlüğümü kapatırken içimde garip bir huzur vardı. Çünkü şunu anlamıştım: Her insanın anlatacak bir hikâyesi var ve bazı insanlar bu hikâyeleri kelimelerle görünür hâle getiriyor.
Belki de hayatın en güzel taraflarından biri de bu. Bir insanın yazdığı birkaç kelime, başka bir insanın kalbine yıllar sonra bile ulaşabiliyor.
Mrflanksteakhouse okurlarıyla “Eylem Tok ne iş yapıyor” konusunu paylaşmak gerçekten güzeldi. Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere!